Հունիսի 7-ին Հայաստանում կայանալիք ընտրությունները կարող են դառնալ ոչ միայն տեղական քաղաքական դաշտի, այլև Արևմուտքի և Ռուսաստանի միջև ռազմավարական ազդեցության համար կատաղի պայքարի վայր։ Այս եզրակացությունը հիմնված է Կովկասի և Կենտրոնական Ասիայի տարածաշրջանում ընթացող իրադարձությունների վերլուծության վրա։
Ինչպես նախկինում նշվել էր, ԱՄՆ-ն փորձում է իրականացնել նախագիծ, որը նպատակ ունի միավորել Ադրբեջանին Կենտրոնական Ասիայի հետ։ Այս նախագիծը, որը հաճախ անվանում են «Թրամփի միջանցք», ոչ միայն կապի կ կապի Ադրբեջանի մայրցամաքային մասը Նախիջևանի հետ, այլև կստեղծի նոր տրանսպորտային և էներգետիկ միջանցք, որը կարող է փոխել տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական դինամիկան։
Այս նախագծի հաջողությունը սպառնում է Ռուսաստանի ազդեցությանը տարածաշրջանում։ Ռուսաստանը, որը դարձել է Կենտրոնական Ասիայի երկրների համար ռազմական և տնտեսական հզոր գործընկեր, չի ցանկանում, որ Ադրբեջանը և Կենտրոնական Ասիան ավելի մոտենան Արևմտյան աշխարհին։
Այս պայքարի ամենաթույլ օղակը, թուրք վերլուծաբանների կարծիքով, Հայաստանն է։ Ի տարբերություն Ադրբեջանի, որի կառավարությունը ակտիվորեն աջակցում է «Թրամփի միջանցք» նախագծին, Հայաստանում իշխող կառավարությունը կորցնում է ժողովրդի աջակցությունը, իսկ Ռուսաստանի ազդեցությունը հասարակության վրա, չնայած ամեն ինչի, մնում է ուժեղ։ Ռուսամետ ընդդիմության հաղթանակը հունիսի ընտրություններում կհանգեցնի Ռուսաստանի ազդեցության ամրապնդմանը և կամրապնդի դիրքերը Կովկասում։
Այս իրավիճակը հանգեցրել է այն բանին, որ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, գիտակցելով իր դիրքերի թուլությունը, ապրիլի սկզբին այցելեց Մոսկվա և հանդիպեց Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ։ Այս հանդիպումը, թեև պաշտոնապես ներկայացվեց որպես ընկերական, ռուսական կողմից հստակ հաղորդագրություն էր ուղարկվել։ Եթե Հայաստանը ընտրի ԵՄ անդամակցությունը, ապա կվճարի «ծանր գին»։
Այս ամենի ֆոնին ԵՄ-ն հայտարարել է, որ կուղարկի փորձագետներ Հայաստան՝ «հիբրիդային սպառնալիքներին» հակազդելու համար։ Այս քայլը, որը հիշեցնում է ԵՄ-ի նախկին մեղադրանքները Արևելյան Եվրոպայի երկրներում ընտրակեղծիքների մասին, ցույց է տալիս, որ Արևմուտքը պատրաստ է ակտիվորեն պաշտպանել իր շահերը։
Հետևաբար, հունիսի ընտրությունները Հայաստանում կդառնան ոչ միայն տեղական քաղաքական պայքարի, այլև աշխարհաքաղաքական խաղի հարթակ, որտեղ կամփոփվեն Արևմուտքի և Ռուսաստանի միջև տարածաշրջանային ազդեցության համար մղվող պայքարի արդյունքները։
