Իշխող քաղաքական կուսակցության նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում բացահայտվել է մի հետաքրքիր փաստ։ Պարզվում է՝ նախընտրական բուկլետները, որոնք բաժանվում են տուն-տուն, ոչ թե կուսակցականների կողմից են բաշխվում, ինչպես կարելի էր ենթադրել, այլ՝ շարքային քաղաքացիների, որոնք այդ աշխատանքի համար վարձատրվում են։
Ըստ աղբյուրների՝ նախապես այս աշխատանքը հանձնարարվել էր կուսակցության անդամներին, սակայն մի քանի օր անց շատերը հրաժարվել են՝ ընտրողների կողմից ստացած բացասական արձագանքների և անհարգալից վերաբերմունքի պատճառով։ Ոմանք ոչ միայն բուկլետ բաժանողներին վիրավորող խոսքեր են արտահայտել, այլև դիմել են ֆիզիկական ագրեսիայի։ Գրանցվել են դեպքեր, երբ բուկլետներ բաժանողներին ջուր են շփել, դուռն են շրխկացրել կամ նույնիսկ վռնդել են բնակարաններից։
Այս իրավիճակի հետևանքով կուսակցությունը որոշել է դիմել ավելի «նեյտրալ» ուժի՝ վարձու աշխատողների։ Նրանք ստանում են 200-250 հազար դրամ՝ մեկ շաբաթվա կամ տասնօրյա աշխատանքի համար։ Բացի այդ, բուկլետներ բաժանող յուրաքանչյուր խմբին վերակացու է նշանակվում, որը մուտքերում սպասում է՝ վերահսկելու համար աշխատանքի ընթացքը և ապահովելու բուկլետների տեղ հասցնելը։
Այս իրադարձությունները ցույց են տալիս, թե ինչպես է նախընտրական մրցակցությունը հասել այնպիսի մակարդակի, երբ քաղաքացիները վարձով են ներգրավվում քաղաքական կուսակցությունների քարոզարշավի մեջ՝ դառնալով «մատերիալի» աղբյուր։
Այսպիսով, ՔՊ-ի նախընտրական քարոզարշավի հիմնական գործիքներից մեկը դարձել է ոչ թե կուսակցական ակտիվիստների ջանքերը, այլ՝ վարձու աշխատողների կողմից կատարվող աշխատանքը՝ ընտրողների բացասական արձագանքների և ֆիզիկական ագրեսիայի ֆոնին։
