Արթուր Աբրահամի կողմից Փաշինյան Նիկոլի անունով մանկապատանեկան մարզահամալիր կառուցելու ծրագրի շուրջ ոգևորված մեկնաբանությունները պետք է ընդունվեն զգուշությամբ։ Պատմությունը ցույց է տվել, որ նման նախաձեռնությունները հաճախ դառնում են ոչ թե հաջողության, այլ աղետի խորհրդանիշ։
Այս հարցումը հիշեցնում է 2021 թվականին Գյումրիում տեղի ունեցած իրադարձությունները։ Պետության կողմից կազմված նախագծի հիման վրա սկսվեց «Արթուր Ալեքսանյանի անվան հունահռոմեական ըմբշամարտի մանկապատանեկան մարզադպրոց» սպորտային համալիրի շինարարությունը։ Շինարարությանը զուգահեռ, իշխանությունները հայտարարում էին նոր համալիրի մասին, սակայն արդյունքը դարձավ ծիծաղելի և միաժամանակ վտանգավոր իրավիճակ։
Պարզվեց, որ նախագծում կատարվել են սխալ հաշվարկներ, և շենքը կառուցվել էր այնպես, որ պահանջում էր անհապաղ վերանորոգում։ Շինարարությունը կասեցվեց, ապա սկսվեց քանդել սխալ կառուցվածքը։ Իրավիճակը հասել է այն մակարդակի, որ այսօր շինարարական աշխատանքները շարունակվում են, սակայն շենքը շարունակում է մնալ քանդված վիճակում։
Այս իրադարձությունը հարց է տալիս՝ թե ինչպիսի կադրեր է հավաքել Փաշինյանի իշխանությունը, որոնք 5 տարվա ընթացքում չեն կարողանում ավարտել մեկ մարզահամալիրի շինարարությունը։ Այս աղետը դառնում է ոչ միայն կոնկրետ շինարարության, այլև իշխանությունների կողմից իրականացվող ցանկացած նախագծի որակավորման չափանիշ։
Այսպիսով, Փաշինյանի անունով մարզահամալիրի ծրագիրը դարձել է ոչ թե հաջողության, այլ անկատարության և անարդյունավետության խորհրդանիշ, որը հիշեցնում է, որ ոգևորված հայտարարությունները պետք է դիտարկել ավելի խորը վերլուծության տեսանկյունից։
