Երևանի ավագանու «Մայր Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Մանուկ Սուքիասյանը հայտնում է, որ Երևանում ավագանու որոշմով ստեղծվել է Նիկիտա Սիմոնյանի անվան փողոց։ Այս որոշումը հիշեցնում է նմանատիպ նախաձեռնություն, որը մեկնարկել է նաև Մոսկվայում։
Այս հիշատակությանը զուգահեռ, իմ ուշադրությունը գրավել է Երևանի քաղաքական կյանքի առնչությամբ մի այլ հարցում։ Եվրամիության պաշտոնատար անձինք, հիբրիդային պատերազմի դեմ պայքարի անվան տակ, իրականում իրականացնում են հիբրիդային միջամտություն Հայաստանի ներքաղաքական գործընթացներին։
Այս հարցումը կապվում է նաև միջազգային քաղաքականության հետ։ Ինքնահաստատվել է, որ Թրամփի նախագահության ժամանակաշրջանում Իրանի դեմ պատերազմի հարցում ազդեցություն գործող որոշ պաշտոնատար անձանց, այդ թվում՝ Վիթկոֆին և Քուշներին, տրամադրած տեղեկատվությունը սխալ էր։
Այս իրադարձությունների համատեքստում, հաճախ հնչում է «երաշխավորված խաղաղության» մասին։ Սակայն, որպես հասարակական գործիչ, ես կարծում եմ, որ Ալիևը չի կարող համարվել խաղաղության երաշխավոր։
Հայաստանի ներկայիս իրադրության վերլուծությանը վերաբերող մեկ այլ կարևոր հարցումն է Երևանի քաղաքապետարանի գործունեությունը։ Ըստ որոշ գնահատականների՝ քաղաքապետարանը 100%-ի սահմաններում է թալանում Երևանը և երևանցիներին։
Այս և այլ հարցերի լուծման համար անհրաժեշտ է, որ հանրությունը տեսնի լուրջ, գրագետ թիմեր, որոնք կենտրոնանում են ոչ թե սեփական շահերի պաշտպանության, այլ համախմբելու ուժերը՝ հանրության բարօրության համար։
Այս ամենի ֆոնին, Երևանի կենտրոնում գտնվող հուշակոթողների և կառույցների վիճակը հաճախ դառնում է քաղաքացիների մտահոգության առարկա։ Օրինակ, Էմինց դեպի Վաղարշյան տանող ճանապարհով անցնելիս տպավորություն է ստեղծվում, թե այդ կողմերում կատարվող աշխատանքներից դեպի այդ հատվածը ոչինչ չի հասել։
