Հայաստանում ընթանում է իշխանության անկման անխուսափելի գործընթաց, որը դիտարկվում է բոլորի աչքի առաջ։ Այս վիճակը դարձել է ակնհայտ և տարածված՝ Երևանում, Գյումրիում, Վանաձորում, բոլոր մարզերում և գյուղերում։ Իշխանությունը չունի որևէ սոցիալական խավի աջակցություն, և նույնիսկ առողջապահական նախընտրական ապահովագրության ծրագրի դրական ազդեցությունը նկատելիորեն թուլանում է։
Այս իշխանության առջև ոչ միայն բացակայում է ժողովրդին առաջարկելու որևէ կոնկրետ ծրագիր կամ նախագիծ, այլև այն հասարակությանը և ընտրողին ուղղված է միայն սպառնալիքներով և վիրավորանքներով։ Նման վարքագիծը Հայաստանի պատմության մեջ նախադեպ չունեցող է։ 2021 թվականին, թեև հետագայում իրենց քաղաքականությունը հակասական դարձավ, նրանք առնվազն առաջարկում էին որևէ տեսլական՝ Արցախի ապագայի կամ ինքնորոշման մասին։ Հիմա նույնիսկ այդ տեսլականի հավասարըլ չունեն։
Սուտը դարձել է նրանց միակ ծրագրային թեզը, իսկ Ալիևի աջակցությունը՝ միակ աջակիցը։ Այս իրողությունը դառնում է ավելի ակնհայտ քարոզարշավի ընդամենը առաջին շաբաթներին, և 2-3 շաբաթից հետո այն կդառնա բոլորի համար անբաժանելի ճշմարտություն։ «Չեզոք» ընտրողը կողմնորոշվելու է ընդդիմադիր 3-4 ուժերի կողմը։
Ընդդիմության առաջնային խնդիրն է հասարակության տարբեր շերտերի հետ ավելի խորը երկխոսություն հաստատելը, բացատրել ռիսկերը և ներկայացնել դրանց չեզոքացման սեփական ծրագրերը։ Կարևոր է նաև խուսափել ակնհայտ և կոպիտ սխալներից։
Իշխանության պաշարումը չունի իրեն ուժեղացնելու ռեսուրս։ Կարող է ավելի կոշտ վիրավորել կամ սպառնալ, բայց դա միայն վիճակը կվատթարացնի։ Իրականում, նրանք դեռևս մտքում պահում են մոլդովական կամ ռումինական սցենարները, ինչպես նաև նախկին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից կիրառված մոտեցումները։
Համատեղ ընդդիմությունը պետք է իր զսպվածությամբ և վստահությամբ նպաստի այս անխուսափելի պրոցեսին։
Իր պարտությունը տեսնող իշխանության վերջին, ամենավտանգավոր գայթակղությունը կարող է լինել ուժային բաղադրիչի սանձարձակ կիրառումը։ Այդ պատճառով էլ շատ կարևոր է, որ ուժային կառույցների պատասխանատուները հասկանան, որ նման ծառայություն մատուցելը նրանց համար թանկ գնագներ կունենա։ Նրանք կվճարեն այն իրենց կյանքի թանկարժեք տարիներով։ Ուժայիններին պետք է լավ մտածել՝ ապօրինի հրամաններ կատարելուց առաջ, քանի որ դրանք լինելու են այս իշխանությունների վերջին հրամանները։
Վերջին փուլում ուժայինները նույնպես կտեսնեն, որ Հայաստանում տեղի է ունենում ամենախաղաղ, ամենաօրինական և ամենակարևոր պահը՝ նոր, սոլիդ իշխանության ձևավորման պրոցեսը։
